لوئیس پروویس میگوید که باید تغییر اساسی در نگرش مدارس نسبت به خواندن پسرها ایجاد شود. جاکلین روبسون به یاد یک ابتکار خواندنی میافتد که باعث شد دانشآموزان به دنبال بیشتر بگردند.
لی چایلد درست میگوید که تعداد زیادی از کودکان به دلیل نحوه تدریس ادبیات از مطالعه بیعلاقه میشوند (کتابهای هیجانانگیز باید در برنامه درسی مدارس بریتانیا گنجانده شوند تا خواندن ارتقا یابد، ۱۹ دسامبر). هرچیزی که به جوانان کمک کند عادت خواندن را پرورش دهد، خوشآمد است. اما اگر راهحل را فقط به قالب «هیجانانگیزها» در مقابل به اصطلاح «آثار کلیدی» محدود کنیم، ممکن است از مشکل عمیقتری غفلت کنیم. نیاز است تغییر اساسیتری در نگرش مدارس نسبت به خواندن پسرها رخ دهد، نه صرفاً جایگزینی یک دسته کتاب با دیگری.
بر اساس تجربه من به عنوان معلم زبان انگلیسی، اگرچه امروزه دسترسی به کتابها بیش از هر زمان دیگری است، اما مدارس اغلب کتابهایی که بهطور تمجیدی به خشونت میپردازند را «کتابهای پسرانه» میدانند و به همین دلیل برنامه درسی را با این محتوا پر میکنند. این کار به مقابله با مردانگی سمی کمک نمیکند؛ بلکه در تقویت آن نقش دارد.
ما نباید با گفتن آنچه جامعه فکر میکند باید باشند، به پسران سرکوبکنندهای رفتار کنیم؛ بلکه باید به علاقهمندیهای خواندنی آنها اعتبار بیشتری بدهیم. من بارها در کلاسام شاهد نوجوانان جوانی بودهام که در حین خواندن «جین اییر» اشک ری میدارند. تشویق کودکان به خواندن چنین کتابی تمام مشکل را حل نمیکند، اما قطعاً در پرورش مردان جوانی متعادل و همهجانبه مؤثر خواهد بود.
Louis Provis
Head of English, MyEdSpace
نحوهٔ توافق من با لی چایلد. در اواخر دههٔ هفتاد میلادی، من به گروهی بسیار کمانگیزه از دانشآموزان سال ۱۰ در یک مدرسه جامع روستایی در لینکلنشرس آموزش زبان انگلیسی میدادم. برای تشویق آنها به خواندن، مجموعهای از رمانهای دیک فرانسیس خریدیم و هر هفته جلسهٔ مشترک خواندن برگزار کردیم.
ما مجبور شدیم وقتی تقریباً به انتهای رمان رسیدیم، ناامیدیمان را تظاهر کنیم؛ چرا که گروهی از آنها به انبار کتابها نفوذ کردند و نسخههایی را دزدیدند تا بفهمند داستان بعدی چه خواهد شد. موفقیت! بسیاری از آنها پس از آن برای درخواست رمانهای دیگر دیک فرانسیس از کتابخانهٔ مدرسه اقدام کردند.
Jacqueline Robson
Ipswich, Suffolk
